9 juli 2007, 0:53   Lieke Timmermans

Zondag 8 juli: Het festival leeft in de stad

Welgeteld één reactie op mijn loterij! Roelf, ik heb nog bij je ingesproken, ben je geweest? Want dan had je geluk, de Museumnacht was uitverkocht en mensen stonden voor gesloten deuren. Voor de marketing van de Museumnacht hebben we flink ingezet op online promotie en op zichtbaarheid in de stad, onder anderen door de vuilniszakken, maar ook door posters, etalages, spandoeken en ludieke acties. Ik fietste zaterdagmiddag door de stad en zag ook nog eens overal mensen met de folder, met de polsbandjes én in de rij staan voor kaarten. En toen was het evenement niet eens begonnen. Op dat moment zag ik dat het goed zou komen die avond: het festival leeft in de stad.

Op de avond zelf voelde ik me een beetje schizofreen: aan de ene kant wil je je helemaal onderdompelen in de sfeer, ervaren wat de bezoekers meemaken maar aan de andere kant blijf je in functie en houd je afstand. Dus ik danste mee met Ze Ball (met z’n allen een Indiase videoclip nadoen: Say Hi! To Shiva), boog me 20 minuten later over de transport van tickets en sta vervolgens de pers te woord. De hele avond kreeg ik sms’jes van vrienden hoe het op de verschillende locaties was. De algemene teneur: goed programma, iedereen is er, druk! Ik heb erg gelachen om de 13 versies van Je t’aime Moi Non Plus die Vic van de Reijt draaide in de champagnebar in het Spoorwegmuseum. 13 versies! Jezum. Ik weet eigenlijk niet of aan het einde van dat uur de zaal nu vol of leeg was.

Maar goed, de vierde fase van het organiseren van een festival – zie vrijdag – was er een van volle tevredenheid. Na afloop met Marc, Krista, Mariëlle, Moniek, Douwe en Rembrandt nog wat gedronken. En wat een mooi toeval: de Victoria Amazonica – zo’n waterlelie met bladen waar een kind op kan zitten – bloeide die avond in de hortus van het Universiteitsmuseum. Een zeldzaamheid. Je zou er religieus van worden, alhoewel God waarschijnlijk niets van het thema van de Museumnacht zou willen weten.

Vandaag lang geslapen en een beetje rondgehangen. Met de kinderen naar de kinderboerderij gegaan. Ook al ben je erg happening op zo’n avond, de volgende dag moet je toch weer je kinderen dwingen broccoli te eten en willen ze verstoppertje met je spelen.

Ik was wel erg onrustig vandaag. Beelden van de avond trokken steeds voorbij. Steeds sms’jes en korte telefoontjes naar collega’s en vrienden. Ben benieuwd wat de kranten morgen schrijven.

PS Nu ik weet dat het niet veelvuldig wordt gelezen durf ik wel online te zetten dat ik Der Kommissar van Falco een briljant nummer vindt. Vanwege mijn voorliefde voor dit soort nummers – Robert deNiro is Waiting, Kontakt van Frank Boeijen, ook steengoed – word ik veel gevraagd als popquizzer. Na 2 noten herken ik de foute klassiekers.

PS2 De foto is van Ivar Pel.

lieke timmermans, museumnacht, utrecht

Museumnacht Utrecht: de zeven zonden

Op zaterdag 7 juli vindt de Museumnacht Utrecht plaats: 7 musea openen vanaf 21.00 uur de deuren voor de 7 hoofdzonden en een uitgebreid cultureel programma met kunst, muziek, poëzie, installaties, dans en cabaret. Freelance marketingmedewerker Lieke Timmermans vertelt over de laatste loodjes. Over zondezakken en ‘dope acts’, darkrooms en vadermoord.