tot zover darfur - Communicatie

10 november 2007 Stan Boshouwers

Zaterdag 10 november: Het verjaardagsfeest

Lieve schare...U heeft mijn blog van vrijdag niet ontvangen. U wist wel dat het het uur U was en wij in club Panama stonden te knallen. Dat ik even niet thuis was. En zo was het. Maar ik dacht wel aan u. Want we beleefden de finale van deze bizarre campagneweek.

8 november 2007 Stan Boshouwers

Donderdag 8 november: Het plot wordt dikker

Tineke in Goedemorgen NL, Botje op het Journaal en Aart heeft Awatif Ahmed Isshag in Netwerk. Deze dame maakt al jaren een boomkrant in Darfur; de enige vorm van journalistiek die daar mogelijk is. Een boomkrant! Daar sta je dan met je Radio Darfur. Gelukkig is ons idee voor een zender bejubeld door hulpverleners ter plekke, anders had ik er niet mee aan durven te werken. Morgen gaat onze nieuwe omroep immers de lucht in. Dat wil zeggen: de ledenwerfactie.

7 november 2007 Stan Boshouwers

Woensdag 7 november: Warfur?

Uit mijn slaap gebeld door Rogier, de creative director van CCCP. Laaiend enthousiast over de ‘foute’ radiojingles die ik heb laten maken voor de uitzending. Ze waren inderdaad goed gelukt: olijke jingles van ‘Radio Darfur’, met het geluid van een Oud-Hollandse piratenzender. En waarom ik in de mail had gezet dat ik ze niet ging gebruiken, de hele afdeling Creative had immers in een deuk gelegen!? Nog half verwilderd over de voorlaatste droom waarin ik me had bevonden, realiseerde ik me dat dit over het vrijdagfeest ging. Daarin gaan we immers een radiostudio op het podium bouwen. Daarmee het doel van ons feest symboliserend: geld inzamelen voor een radiostation in het rampgebied.

(1 reactie)

6 november 2007 Stan Boshouwers

Dinsdag 6 november: Kan zoiets in een Amsterdamse club op uitgaansavond?

Op de tweede dag van deze Darfurweek begint her mediageluid aan te zwellen. Aart en Tineke zijn overal te zien, een Radio 1 team zit ze op de hielen en de grote kranten beginnen te verhalen. Niet alleen in artikelen maar ook met commentaar. Want hoe haalt een journalist het in zijn hoofd om kleur te bekennen en zich actief uit te spreken vóór bekendmaking van een onderwerp? De eerste zure stukjes verschijnen al, tot groot genoegen van het campagneteam. Het is prachtig dat er nog steeds commentatoren zijn die menen dat objectieve berichtgeving bestaat, en dat een verslaggever daarbij onzichtbaar moet zijn. Zalig de armen van geest (even een katholiek gezegde laten ontsnappen. Dat lucht op!).