PR & Reputatie

Waarom Jelle een sterkere media-performance liet zien dan Gijs

Henk Vlaming, blogger | 7 november 2017, 15:47

En het publiek hem als de ‘winnaar’ ziet

De #metoo-trend geeft betrokkenen bij seksueel machtsmisbruik een stem en een gezicht. Hun mediaperformance bepaalt wie het gelijk krijgt en wie de schuld.

Jelle Brandt Corstius oogstte lof toen hij bij De Wereld Draait Door vertelde over zijn ervaring als slachtoffer van verkrachting. Gijs van Dam daarentegen, de vermeende dader, ontving lauwe reacties nadat hij reageerde bij Pauw.

Interviewtechnieken

Jelle paste – al dan niet bewust – interviewtechnieken uitstekend toe. Allereerst doordat hij een relevante boodschap had: kom naar buiten met je ervaringen. Daar opende hij bijna gelijk mee, nadat hij de worsteling om het verhaal te vertellen beeldend beschreef (dit verhaal lag al twee jaar in een la).

(Tekst gaat verder onder video.)

 

Begrip en vergeving

Geen nadruk op wat hem vroeger is overkomen (Dat kan ik niet vertellen), maar op wat nu belangrijk is. Tegenover zijn constructieve boodschap plaatste hij het kwaad van de dader (de hufter). Zijn scherpe oordeel (Hij mag er niet mee wegkomen) verzachtte hij met begrip en zelfs vergeving (Hij had mij kunnen zeggen dat hij hulp nodig heeft).

Behoud van de regie

Jelle zocht soms naar woorden, zonder stil te vallen. Zijn gezicht vertoonde emotie, hij maakte hand- en armgebaren, maar hij bleef beheerst waardoor hij de indruk van controle wekte. Hij liet zich leiden door de vragen van Matthijs van Nieuwkerk, zodat hij niet verzandde in een monoloog, maar keerde wel telkens terug naar zijn boodschap en behield daardoor de regie.

Gebrandmerkt

Dan Gijs, die reageerde toen Jelle’s verhaal reeds een media-hit was. Al voordat hij aanschoof bij Pauw was hij gebrandmerkt als verkrachter. Zijn gevoel van ongemak was merkbaar: draaien met zijn hoofd, trekken met zijn mondhoeken, knipperende ogen. Waar Jelle alleen was, liet Gijs zich bijstaan door zijn advocaat.

(Tekst gaat verder onder video.)

 

Ondergesneeuwd

Zijn boodschap - waan is geen werkelijkheid – gebruikte hij als opstapje om zichzelf als slachtoffer te positioneren (standrechtelijk geëxecuteerd op basis van een gelogen verhaal). Maar de boodschap sneeuwde onder doordat Pauw een reconstructie maakte van de zaak. Alle beschuldigingen die Jelle had geuit, passeerden opnieuw de revue.

Schouderophalen

Gijs ging erin mee (2002 in het Kurhaus, we dronken samen iets aan de bar), maar bleef het antwoord schuldig op de cruciale vraag wie de flirt was begonnen (weet ik niet meer). Zijn antwoorden werden steeds korter (Nee! Niet gebeurd.), soms schudde hij alleen zijn hoofd of haalde hij zijn schouders op. Herhaaldelijk viel hij stil, alsof hij niet wilde meewerken, en wachtte de volgende vraag af. Die ging dan opnieuw over reconstructie en de rol daarbij van Gijs. Te midden van alle ontkenningen klonk er één bevestiging: ja, er was seks.

Trial by media

Halverwege schoot de advocaat Gijs te hulp, door over Jelle’s leugens te beginnen. Hij hield een pleidooi tegen ‘trial by media’, waarbij Gijs werd beschuldigd en gevonnist zonder spoor van bewijs.

Zoals zo vaak bij issues rond moraliteit en integriteit was de waarheid ook hier complex en waren de feiten nauwelijks controleerbaar. In dit soort gevallen blijft alleen nog de duiding over om de zaak te kunnen begrijpen. Degene met de beste boodschap, de sterkste onderbouwing, de meeste logica en de overtuigendste performance wint het voordeel van de twijfel. Terecht of niet, we komen het zelden aan de weet.

Over de auteur

Henk Vlaming
Henk Vlaming is contentstrateeg bij communicatiebureau IvRM, nadat hij meer dan twintig jaar economisch journalist is geweest voor uiteenlopende zakelijke magazines. Lees meer over Henk Vlaming

Reacties op dit artikel (3)

Comment author avatar
Avatar

Marco Doeser

(8 november 2017, 16:16)
Henk, ik vind het een nare bijwerking van de #metoo-discussie dat de betrokkenen langs de reputatiemeter worden gelegd.

In conflicten als deze zijn feiten bijna per definitie percepties in vermomming. Het gebeurt zelden dat dé waarheid bestaat en ongelijk (schuld) en gelijk (onschuld) glashelder zijn. Dat is wat duiding zo ingewikkeld maakt. Je analyseert in je column een strijd die geen strijd is omdat er uiteindelijk slechts verliezers zijn.

De heren in kwestie hadden een veel kansrijker perspectief: in gesprek gaan met elkaar, in vertrouwen en onder professionele begeleiding. Ver weg van de media en ver weg van de advocatuur, maar met zicht op een toekomst die voor beiden acceptabel is. Er is nu niemand die hier ook maar enigszins bij in de buurt komt.
Avatar

Evert van Wijk

(8 november 2017, 22:14)
Henk, ik krijg hier toch een behoorlijk ranzige smaak van in mijn mond.
Avatar

Boris de Munnick

(9 november 2017, 18:01)
Ofwel communicatie als lege huls, kernboodschap als zinloze 'tool', geen verschil meer tussen pindakaas en (mogelijke) verkrachting. Gaat mij veel te ver en daarmee sluit ik mij dus aan bij de vorige commentaren. PS Ik vond het verhaal van Gijs veel 'overtuigender' dan dat van Jelle.

Gerelateerde items #metoo Jelle Brandt Corstius

Meer in channel PR & Reputatie

Van onze partners

Whitepapers

Blijf op de hoogte


Populaire blogs