Mensen & Carrière

We delen communicatiemensen op in hokjes, en dat is veel te beperkend

Bartho Boer, blogger | 9 november 2017, 13:07

Alle professionals rijden hetzelfde parcours, maar wel op verschillende banen en snelheden

Onder vakgenoten leeft al jaren de vraag of ons vak een vak is, en waar dat precies begint en ophoudt. Misschien is daarom het resultaat dat communicatie door veel mensen als verzamelbak gezien wordt. Om orde te scheppen hebben we zelf allemaal vakjes gemaakt. Zo worden communicatiemensen onderverdeeld in: beroepsniveauprofielen, functies, disciplines en ga zo maar door.

Hokjes

Deze hokjes zijn behulpzaam, maar het werkt ook beperkend. Daarbij hebben veel communicatiecollega’s in de praktijk dezelfde vaardigheden. Het lijkt alsof we allemaal op hetzelfde parcours rijden (we werken immers vanuit dezelfde communicatiestrategie) op drie banen. Sommigen rijden op de langeafstandsbaan, anderen op de middellange baan en weer anderen doen het korteafstandswerk. Het is allemaal communicatie, maar het tempo is verschillend. Het gaat er niet om dat de een harder werkt dan de ander, maar dat de dynamiek van het vak per baan verschilt.

Schaatsbaan

Vergelijk het met een schaatsbaan: de een rijdt de 10 kilometer op een grote baan, de ander de 1.500 meter op een baan daartussenin en op een korte baan de sprint. Het zijn allemaal schaatsers, maar elke baan vraagt om net een ander tempo.

24/7 beschikbaar

Op de korte baan moet je altijd ‘aan’ staan; 24/7 beschikbaar zijn. Alles op de korte baan draait om energie; wie er het meeste van heeft en dit het beste weet te richten is succesvol. Je zit vaak dicht tegen de top van de organisatie én de buitenwereld aan. De onderwerpen zijn elke keer net anders, maar vaak doe je hetzelfde werk in hoog tempo. Denk aan de stereotype woordvoerder en aan communicatie in tijden van crisis.

Binnenwereld

De middellange afstand vergt meer inhoudelijke kennis van de organisatie en de veranderingen die daar spelen. Soms schaats je een stukje mee met collega’s op de korte baan, maar het tempo wordt bepaald door de binnenwereld. Die trajecten duren vaak iets langer en soms moet je aanzetten in de bocht. De belangrijkste activiteiten zijn het ondersteunen van andere mensen binnen de organisatie, onderwerpen aan elkaar verbinden en issues managen. Je vindt hier vooral communicatieadviseurs.

Leidend voor het tempo

Maatschappelijke trends en koerswijzigingen voor de lange termijn zijn leidend voor het tempo op de langeafstandsbaan. Daar werken merkstrategen, analisten of reputatiemanagers. In de meeste gevallen hoeft het werk hier niet per se morgen klaar te zijn (uitzonderingen daargelaten), maar worden concepten, kaders of beleid bedacht, die langere tijd mee kunnen. Dat vraagt vooral om doorzettingsvermogen en een scherp oog voor het uiteindelijke doel.

Uitgekeken

Elk tempo kent zijn eigen uitdagingen. De keerzijde van de hoge energie op de korte baan is het risico dat je snel opbrandt. Hoe zorgen we ervoor dat mensen op de korte afstand langer meekunnen? Hoe zorgen we ervoor dat ze niet uitgekeken raken op het vak en op tijd overstappen naar de middellange afstand?

Helpen met schaatsen

Op de middellange baan neemt de drukte toe, ook omdat we andere mensen hier helpen met schaatsen. Daarbij raakt deze baan zowel aan die van de korte als de lange afstand. Hoe zorg je voor de doorvertaling van de strategie? En hoe ga je om met de actualiteit, zonder dat je tempo verliest op je eigen baan?

Voor de lange afstand lijkt soms minder aandacht, zeker in omgevingen waar de waan van de dag regeert. Hoe creëren we een omgeving waarin de toegevoegde waarde van deze tak van sport tot zijn recht komt? Hoe houden we tussentijds de finishlijn in zicht om ervoor te zorgen dat deze mensen gemotiveerd blijven?

foto: buhanovskiy / 123RF Stockfoto

Over de auteur

Reacties op dit artikel (8)

Comment author avatar
Avatar

Anonymous

(9 november 2017, 13:32)
En je punt is?
Avatar

Piet Hein Coebergh

(9 november 2017, 13:39)
Fraai Bartho! Maar dan wel een vraag: wat maakt ons allen dan schaatsers/communicatieprofessionals, waarmee we dus geen, pakweg, fietsers of voetballers zijn? Is dat de optelsom van: "vaak dicht tegen de top van de organisatie én de buitenwereld aan / onderwerpen aan elkaar verbinden en issues managen / concepten, kaders of beleid bedacht, die langere tijd mee kunnen (inzake wat?)" Moeten we niet proberen zo'n overkoepelende definitie te vinden/hanteren om betere schaatsers te worden, op welke afstand dan ook? Heb jij een voorstel? Beste groet, Piet Hein Coebergh (lector Hogeschool Leiden).
Avatar

Bartho Boer

(9 november 2017, 15:41)
@Piet Hein, dank je.
Goede vraag waar ik ook niet het ultieme antwoord op heb hoor.
In het hoofdstuk "De oorlog winnen met communicatie" in CommTalks heb ik een poging gewaagd.
Wat mij betreft werken alle COMs professionals aantoonbaar aan het realiseren van de strategie (doelen) van de organisatie. Daar moet je als COMs prof veel (steeds meer) verschillende dingen voor doen en/of kunnen. Zo zul je ook goed moeten kunnen samenwerken met andere vakgebieden (bijv. jouw fietsers) of daar een deel van overnemen. Die vaardigheden etc. zijn al in veel goede stukken beschreven en "in vakjes gestopt" (wat behulpzaam is).
Ik denk dat de vaardigheid om goed om te kunnen gaan met verschillende "tempo's" in ons werk daar bij komt. Of een andere kijk op het vak kan zijn. En nieuwe vraagstukken en kansen (inhoudelijk en managerial) oplevert.
Avatar

Corine van Impelen

(9 november 2017, 17:55)
http://www.naturalis.nl
Mooie metafoor Bartho,
Ik geloof zelf erg in de allrounder. Een goede communicatie expert kan op alle afstanden meedoen. Uiteraard moet je wel en paar specialisten hebben die op een bepaalde afstand heel goed zijn en die baantjes trekken waar het extra nodig is.
Avatar

Edwin van de Haar

(9 november 2017, 20:45)
Ehhm....nu vervang je de hokjes voor nieuwe hokjes? (Kan ik mee leven hoor :-)
Avatar

ben warner

(10 november 2017, 11:48)
Een goede beschrijvende kijk op de diversiteit in de werkvereisten en inzet van middelen. Wat al die variaties wel gemeen hebben zijn de voor iedereen geldende waarden en vaknormen die hoe dan ook als hoogste doel hebben dat mensen organisaties en hun boodschappers vertrouwen. De voorwaarden voor dit vertrouwen en daarmee de normen, heb ik beschreven in mijn vijf pijlermodel. Ik moet helaas constateren dat het hieraan maar al te vaak in de praktijk schort. En dan belanden we in zaken als nepnieuws, beeldmanipulaties, fake-informatie en hacking, waarbij de ethiek in het vak het slachtoffer wordt van de moderne belangenambities.
Avatar

Bartho Boer

(12 november 2017, 12:00)
Bedankt voor de reacties. Leuk.
Ik zie het zelf vooral als een andere invalshoek die ook nadruk legt op het gemeenschappelijke in ons het vak (al ontstaat daarmee altijd weer een nieuw onderscheid - scherp @Edwin ;-)). Soms kan dit idee net een ander inzicht bieden, en soms helpen andere modellen/metaforen beter.

De 'vaknormen' / ethiek van het vak is een belangrijke basis voor het gemeenschappelijke in ons werk. @Ben vraagt daar terecht aandacht voor. Gisteren zag ik dat de Page Principles (https://awpagesociety.com/site/the-page-principles) binnen de 280 tekens op twitter passen. Handzaam en belangrijk.

En, (@Corine en @Marjet) daarbij blijven naast goede allrounders ook specialisten nodig. Afhankelijk van de context van de klus/organisatie kan een social media adviseur (die ik vooral in de middenlange baan zie) ook van groot belang zijn op de korte of de lange baan.

Meer in channel Mensen & Carrière

Van onze partners

Whitepapers

Blijf op de hoogte


Populaire blogs