Reacties

Rocco, je bent echt op je best als je je kwaad maakt!

Maar je hebt gelijk. Het is een vooroordeel dat er alleen maar spin bestaat. Ken genoeg PR-mensen die integer te werk gaan maar wel met hun klant in het achterhoofd, die snappen dat goede PR bestaat bij de gratie van een sterk en oprecht verhaal waar zowel de journalist en de klant blij van wordt.

 

Trouwens, het valt wel mee eigenlijk: http://www.depers.nl/economie/484513/Pr-leger-tien-keer-groter-dan-journaille.html

 

Bravo mijnheer Mooij! Die communicatiecollega's brengen de steekhouders (grapje) in kaart, en hebben helemaal geen tijd voor journalisten. Die moeten dus gewoon zelf hun werk doen en gelukkig maar.

 

Dank Janssen. Blijkt dus een aansporing voor journalisten in te houden om hun werk gewoon professioneel te blijven uitvoeren. Dat geldt natuurlijk ook voor de bedrijfsjournalist die door de collega's van interne communicatie gespind kunnen worden, ha, ha.

 

Ik heb in een errug grote organisatie gewerkt met 60 communicatiemedewerkers. Waarvan 1, hooguit 2 mensen zich met pers (dus journalisten) bezig hielden. Beetje appel-peer vergelijking dit...

 

@Rocco en Natanja,
Helemaal eens. Ik werk veel in leergangen e.d. met communicatieprofessionals, waarvan de meesten nauwelijks of geen persontact hebben. Dat wordt beaamd in hetzelfde artikel door Jeroen Sprengen m.b.t. de departementen. Kern is natuurlijk dat dit onderzoek (wat is de vraagstelling precies geweest??) koren op de molen is van een lijkt het bevooroordeelde journalist en dat nu de toon is gezet. Zie dat nog maar eens in een evengroot artikel te weerleggen vanuit bijv. Logeion?!

 

Het is maar hoe je telt, schrijft ook Ward van Beek van Whiz-PR op hun site. De onderzoekers geven zelf al toe: "Tien persvoorlichters voor iedere journalist? Zo simpel is het niet, zegt Prenger (de onderzoeker van de UvA), want niet de hele communicatiebranche houdt zich bezig met de media. "Wij hebben onderzoek gedaan naar de omvang van de sector in brede zin: ook de afdelingen interne communicatie, die bijvoorbeeld het bedrijfskrantje maken, zijn meegeteld."
Check http://www.whizpr.nl/blog/7003

 

Enkele grote kranten - De Pers, NRC, maar ook het Parool - namen de kop van het bericht letterlijk over. Ook op radio 1 hoorde ik het bericht terugkomen. De nuance volgde verderop in het verhaal, maar de toon was wederom gezet: die arme journalisten vechten tegen een enorme overmacht aan tot de tanden toe bewapende pr-jongens. En redacties hebben het al zo moeilijk. Het aardige van dit hele verhaal is dat een 'tendentieus"persbericht - in ieder geval een persbericht waarin een volkomen onzinnige vergelijking wordt gemaakt - zonder enige kritiek wordt overgenomen door serieuze media. Quoad erad demonstrandum. Op dat punt hebben de onderzoekers gelijk. Het wordt steeds gemakkelijker iets in de krant te krijgen. De vraag is alleen aan wie dat ligt.

 

ik bedoel quod, niet quoad

 

Oh ironie. Want volgens de omschrijving betekent het dat ook de communicatiemedewerkers van kranten, tijdschriften en andere media zijn meegeteld, of niet?

Ik sluit mij aan bij wat Natanja zegt: slechts een klein deel van de communicatiemedewerkers houdt zich daadwerkelijk bezig met woordvoering.

Maar los van die nuancering: wat is dan vervolgens het probleem? Dat er dus professionals bij/ voor organisaties werkzaam zijn die zich bezighouden met woordvoering? Zodat de rest van de organisatie zich gewoon bezig kan houden met hun core business?

 

Hoe langer ik erover nadenk, hoe meer ik de boosheid van Rocco deel over de versimpelingen van dit onderzoek, en de suggesties die ermee gewekt worden. Helemaal storend ook dat de eerste resultaten nu al bekendgemaakt worden, maar het rapport zelf in het najaar pas volgt. Lastig om je dan een goed beeld te vormen.

Maar goed. De suggestie: er zijn 150.000 communicatie en PR-professionals, tegenover 15.000 journalisten. Deze laatsten sneeuwen onder en kunnen zich tegen zo'n overmacht nauwelijks verweren. Zij spelen mee in mediastrategieen zonder zich daar bewust van te zijn. Allereerst even die getallen. Bij die 150.000 zit volgens mij werkelijk iedereen die 'iets met communicatie' doet. Wat een onzin om dat af te zetten tegen het aantal journalisten.

Als je alleen kijkt naar de communicatiemensen die schriftelijk dan wel mondeling contact hebben met journalisten, dan denk ik dat de verhouding eerder 1 op 1 is. Wij zijn bij Whizpr met 14 mensen, hebben een bestand van circa 3000 journalisten waar we wel eens iets aan communiceren, waarvan ongeveer 300 min of meer intensief. Dat is 1 van ons, tegenover 20 journalisten.

Ander getal. we versturen gemiddeld 3 persberichten per dag, dat is 15 per week, dat is gemiddeld 1 per PR-medewerker per week. De journalisten waar wij regelmatig mee te maken hebben, die 300, die kennen allemaal zo'n (ruim gerekend) 30 PR-mensen. Maar daar zit een verschrikkelijke overlap bij. Ik denk dat de 300 actieve journalisten die wij kennen, in totaal misschien op 60 of 70 unieke PR-contacten komen, die ze kennen. Dus zijn ze, zo geredeneerd met 4 keer meer dan wij.

Andere manier om ernaar te kijken is dat op een drukke dag, de Nieuwsbank zo'n 800 persberichten verwerkt. Daarvan is meer dan helft een kort politieberichtje of een gemeentelijke dienstmededeling. Blijven maximaal 400 'echte' berichten over, voor 15.000 journalisten. Ook een veel rustiger beeld.

Ander raar beeld: dat van die 150.000 communicatiemensen die een PR-leger vormen, tegenover de journalist. Nou, los van dat het er dus veel minder zijn, zijn die PR-mensen niet in 'gevecht' met de journalist, maar eerder met elkaar. Vechten om de gunst van die schaarse journalist... Die kiest vervolgens uit het grote aanbod het mooiste, interessantste, nuttigste of leukste. Elke extra communicatiemedewerker erbij verzwakt zo de kracht van de overige communicatiemensen, dus hoe meer communicatiemensen, hoe sterker de journalist.

Natuurlijk, ook op mijn rekensommetjes valt veel af te dingen, maar hier dan nog wat cijfers om aan te geven hoe belachelijk dat getal van die 150.000 is.

De beroepsvereniging voor journalistiek, de NVJ telt 9000 leden, de beroepsvereniging voor communicatie, Logeion, slechts 3000. De grootste LinkedIn groep op dit gebied, Communicatie, Pers en Voorlichting, met zowel communicatiemensen als journalisten erin, komt op 8669 leden. Het Nederlands Medianetwerk telt 5600 leden. The Dutch Journalists op 4618. De oplage van het blad Communicatie is 11.335. Een grove schatting van het aantal PR-bureaus in NL, inclusief alle eenmanszaken komt uit op 2000 bureaus. Het aantal studenten communicatie dat op dit moment volgens het CBS ingeschreven is, staat op ongeveer 3000. Kortom, nergens komen we ook maar uit boven de 12.000...

Dat getal van 150.000 is dus bizar. Het is alsof je iedereen in de bouw, rekent als loodgieter of timmerman. Iedere NS-er als machinist. Iedere horecamedewerker als kok, of als kelner.

Ze hebben bij het UvA nog een paar maanden tot de publicatie van het eindrapport. Ben benieuwd of ze er iets van weten te maken. Suggestie: "6000 onderzoekers van Nederlandse Universiteiten tegenover slechts 161 wetenschapsjournalisten..."

Oh ja, en wat is eigenlijk een journalist, vandaag de dag? Vroeger kenden we als bureau ongeveer 50 mensen die voor ons relevant waren, nu met alle online media is het aantal voor ons relevante en invloedrijke media opgelopen tot 300. Zes keer zoveel mensen te bedienen, met evenveel medewerkers. Ik zeg: de journalisten en bloggers zijn aan de winnende hand. Help!

 

Ik wilde net reageren toen ik je laatste alinea las Ward. Dat is precies wat mij zo dwars zit in deze 'discussie'. Als je iedereen die 'iets aan pr doet' aan de communicatiekant meetelt, tel dan ook iedereen die 'iets aan journalistiek doet' mee aan de journalistieke kant. Dan hebben we het inderdaad ineens over hele andere verhoudingen.

Bovendien creëren de dames en heren journalisten af en toe ook hun eigen communicatievraag door met de regelmaat van de klok onderzoeksvragen op bv alle gemeenten in de Nederland af te vuren, waar 'een heel leger pr-mensen' dagen mee bezig is om die allemaal te beantwoorden.

 

Bovenstaande reacties laten m.i. mooi zien dat de klassieke stijd communicatie-journalistiek nog heel actueel is. Wat me wel opvalt is dat de journalistiek hierin ook in eerdere gevallen, de initiatiefnemer is en 'communicatie' (dus altijd op achterstand) moet reageren wat natuurlijk minder impact heeft. Dat roept bij mij de vraag op: zou het het communicatievak ooit lukken over enige tijd als eerste een stevig statement te maken richting / over de journalistiek?

 

Ik heb inmiddels aardig wat vlieguren gemaakt en de relatie met journalisten is altijd goed geweest. Journalisten willen graag nieuws en de woordvoerders/ communicatiemensen bieden dit aan. Ieder heeft de taak om daar goed mee om te gaan, sterker nog: eigenlijk zijn journalisten en woordvoerders collega's om de mensheid te informeren met daarin ieder zijn taak. Maar dat is vaak nog wennen.

 

''Zes keer zoveel mensen te bedienen, met evenveel medewerkers. Ik zeg: de journalisten en bloggers zijn aan de winnende hand. Help!'' Roept Ward van Beek.
Ik snap helemaal wat hij daarmee wil zeggen, en het volgende probleem heeft zich inmiddels aangediend. Het algemene niveau van ''journalisten'' is al een tijdje angstwekkend snel aan het dalen. Normaal goed Nederlands schrijven is er vaak niet meer bij, laat staan dat ze goed getraind worden in de praktijk, nu bijna alle redacties vooral heel erg lean en nog maar een beetje mean zijn.
Dat is slecht voor ''de journalistiek'' maar is dat ook slecht voor de pr/voorlichtings-branche? Of, Johan Cruijff citerend, heb elk nadeel ze voordeel?

 

En hoeveel mensen werken er wel niet bij de kranten, de tijdschriften en de omroepen? Allemaal journalisten! Net als de mensen bij ons die het personeelsblad maken! ehhh.. zijn die nou journalisten of voorlichter?